Det veks ein blome

Det veks ein blome der vestpå

Det veks ein blome der vestpå,
og vårnatta god og mild
kjem der i ljose klede
og syng honom svevnen still.

Eg elskar den eine blomen
som aldri eg fekk å sjå,
og hugen skodar den vegen
i einsam og teiande trå.

Av di gjeng eg bleik og eine
på jord som er framandt still.
Det veks ein blome der vestpå
og veit ikkje at eg er til.

Jardar Eggesbø Abrahamsen
etter Steinn Steinarr

Það vex eitt blóm fyrir vestan

Það vex eitt blóm fyrir vestan,
og vornóttin mild og góð
kemur á ljósum klæðum
og kveður því vögguljóð.

Ég ann þessu eina blómi,
sem aldrei ég fékk að sjá,
og þangað horfir minn hugur
í hljóðri og einmana þrá.

Og því geng ég fár og fölur
með framandi jörð við il.
Það vex eitt blóm fyrir vestan
og veit ekki, að ég er til.

Steinn Steinarr